Emsal Yargıtay Kararları Bülteni

Davacı kiraya veren, kendisinin ve ailesinin konut ihtiyacı bulunduğunu iddia ederek Türk Borçlar Kanunu'nun 350. maddesi uyarınca kiracının tahliyesini talep etmiştir. Davalı kiracı, tahliye talebinin samimi olmadığını, asıl amacın fahiş kira artışı elde etmek olduğunu savunmuştur. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu; ihtiyaç iddiasının samimi, zorunlu ve devamlı olması gerektiğini; tahliye sonrasında taşınmazın TBK m. 355 gereği haklı bir neden olmaksızın 3 yıl boyunca eski kiracıdan başkasına kiralanamayacağını, kiralandığı takdirde kiraya verenin en az 1 yıllık son kira bedeli tutarında tazminat ödemekle yükümlü olduğunu hükme bağlamıştır.

Konut veya işyeri ihtiyacı nedeniyle tahliye davalarında ihtiyaç iddiası somut belgelerle (ikametgah zorunluluğu, sağlık durumu, kendi oturduğu yerden tahliye baskısı) ispat edilmelidir. Soyut niyet beyanı tahliye için yeterli değildir. Haksız tahliye gerçekleştiren kiraya verenlere karşı kiracının 3 yıllık hak düşürücü süre içerisinde TBK m. 355 tazminat davası açma hakkı emsal niteliktedir.

Davacı çalışan, kurumsal işyerinde amirleri tarafından sistematik biçimde dışlandığını, yetkilerinin sebepsiz yere alındığını, diğer personelden izole edilerek psikolojik baskıya maruz kaldığını belirterek iş sözleşmesini 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24/II maddesi uyarınca derhal feshetmiş ve kıdem tazminatı ile manevi tazminat talebinde bulunmuştur. Yargıtay 9. Hukuk Dairesi; mobbingin yapısı gereği gizli ve örtülü gerçekleştiğini, bu nedenle işçiden kesin ve doğrudan delil beklenemeyeceğini, 'yaklaşık ispat' kuralının geçerli olduğunu ve güçlü emarelerin varlığı halinde işçinin haklı fesih hakkının doğduğunu hükme bağlamıştır.

İşyerinde mobbinge maruz kalan çalışan; e-posta yazışmaları, tanık anlatımları, görev tanımı değişiklik belgeleri ve psikolojik sağlık raporları ile yaklaşık ispat sağladığında iş sözleşmesini haklı nedenle feshederek tam kıdem tazminatı almaya hak kazanır. İşveren ayrıca kişilik hakları ihlali sebebiyle manevi tazminat ödemekle yükümlü tutulur.

Davacı şirket, teslim ettiği emtianın faturasına istinaden genel haciz yoluyla ilamsız icra takibi başlatmıştır. Borçlu şirket takibe 'böyle bir borcumuz yoktur' diyerek soyut itirazda bulunmuş ve takibi durdurmuştur. Alacaklı şirket 1 yıllık yasal süre içerisinde Asliye Ticaret Mahkemesi'nde İtirazın İptali davası açmıştır. Yapılan bilirkişi incelemesinde faturanın borçlunun ticari defterlerinde kayıtlı olduğu ve TTK m. 21/2 uyarınca 8 gün içinde itiraz edilmediği saptanmıştır. Yargıtay 12. Hukuk Dairesi; borçlunun itirazının haksız olduğunu, alacağın likit (hesaplanabilir) nitelik taşıdığını ve alacaklı lehine asıl alacağın %20'sinden az olmamak üzere icra inkâr tazminatına hükmedilmesi gerektiğini onamıştır.

Ticari defterlerde kayıtlı veya irsaliyeli faturalara dayalı icra takiplerinde borçlunun kötü niyetli zaman kazanma amaçlı itirazları sonuçsuz kalmaktadır. İtirazın iptali davası sonucunda borçlu; ana para borcunun yanı sıra icra inkâr tazminatı (%20), icra harçları ve avukatlık vekalet ücreti yüküyle karşı karşıya kalır.

Davacı şirket ortakları, davalı şirket müdürünün şirketin faaliyet alanındaki ticari işleri kendi kurduğu paravan şirket üzerinden yürüttüğünü, şirket müşterilerini bu şirkete yönlendirerek sadakat yükümünü ve rekabet yasağını ağır şekilde ihlal ettiğini ileri sürerek TTK m. 630 uyarınca haklı sebeple azlini ve TTK m. 553 uyarınca şirkete verilen zararın tazminini talep etmiştir. Yargıtay 11. Hukuk Dairesi; şirket müdürlerinin basiretli bir tacir gibi özen göstermekle mükellef olduğunu, şirketin ticari sırlarını veya müşteri portföyünü kendi nam ve hesabına kullanmasının haklı azil sebebi oluşturduğunu ve elde edilen tüm haksız menfaatlerin şirkete devredilmesi gerektiğini onamıştır.

Limited veya anonim şirketlerde yöneticilerin şirket aleyhine yürüttüğü eylemler derhal tespit edilerek genel kurul kararıyla veya mahkemeden ihtiyati tedbir talepli azil davasıyla sonlandırılabilir. Sadakat borcunu çiğneyen yöneticiler şirkete verdikleri zarardan tüm şahsi malvarlıklarıyla sınırsız sorumludur.

Trafik kazasında kusursuz olan davacı araç maliki, sigorta şirketinin Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları ekindeki matematiksel formüle göre eksik değer kaybı ödediğini belirterek Sigorta Tahkim Komisyonu'na başvurmuştur. Sigorta şirketi ödemenin genel şartlara uygun olduğunu savunmuştur. Yargıtay 4. Hukuk Dairesi; Anayasa Mahkemesi iptal kararları doğrultusunda genel şartlardaki formüllerin bağlayıcı olmadığını, değer kaybının aracın kaza tarihindeki hasarsız 2. el piyasa rayiç değeri ile onarılmış haldeki piyasa rayiç değeri arasındaki fark gözetilerek serbest piyasa koşullarına göre belirlenmesi gerektiğini kesin olarak karara bağlamıştır.

Sigorta şirketlerinin formülle hesapladığı düşük tazminatlar geçersizdir. Araç sahipleri 2 yıllık zamanaşımı süresi içinde Sigorta Tahkim Komisyonu nezdinde 4-5 ay gibi hızlı bir sürede gerçek serbest piyasa değer kaybını, ekspertiz ücretini ve avukatlık vekalet ücretini faiziyle birlikte tahsil edebilmektedir.

Mağdur mudinin internet bankacılığı hesabı, sahte SMS/oltalama (phishing) veya SIM kart kopyalama yöntemiyle üçüncü şahıslarca ele geçirilmiş ve gece saatlerinde yüksek tutarlı EFT transferleri yapılmıştır. Banka, işlemlerin SMS şifresi girilerek yapıldığını ve mudinin kendi şifresini koruyamayarak müterafik kusurlu olduğunu iddia etmiştir. Yargıtay Ceza ve Hukuk Genel Kurulları; bankaların güven kurumu olduğunu, olağan dışı hesap hareketlerini algılayacak güvenlik algoritması kurmak zorunda olduğunu, şüpheli işlemlerde mudiyi doğrudan aramadan transferi onaylayan bankanın ağırlaştırılmış özen yükümlülüğünü ihlal ettiğini ve çalınan tutardan doğrudan sorumlu olduğunu karara bağlamıştır.

Bilişim yoluyla banka hesabından para çekilmesi halinde mağdurlar yalnızca savcılık takibiyle yetinmek zorunda değildir. Bankaya karşı açılacak tazminat davalarında Yargıtay'ın yerleşik içtihadı uyarınca mevduat sahibinin parası banka tarafından yasal faiziyle eksiksiz iade edilmelidir.